બેંગ્લોર દિવસ 0

* અમદાવાદથી બેંગ્લોર જેટ કનેક્ટની ફલાઈટ વાયા મુંબઈ હતી. એક વિચિત્ર વસ્તુ જાણવા મળી કે અમદાવાદથી જો હું પ્લેનમાં બેઠો, મુંબઈ પર પ્લેન બદલવાનું પણ ન હતું એજ પ્લેનમાં નવા મુસાફરો ચળે તેમ છતા પ્લેનની અંદર અમદાવદથી આવેલા મુસાફરોની બેગનું ફરીથી ચેકિંગ થાય અને ટ્રાન્ઝીટ ચેકનો ટેગ લાગે 😀 what a waste of resources !

* બેંગ્લોર એરપોર્ટ કંઈ એટલું ખાસ મોટું ન લાગ્યું, પણ પાર્કિંગની અને અન્ય વ્યવસ્થાઓ સારી છે.

* ટેક્સી ડ્રાયવર લેવા આવેલ, પણ તેને હિન્દી કે અંગ્રેજીમાં કઈ ખબર ન પડે.

* હું બેંગ્લોરમાં છું જ નહિ એવું કહેવું જરાય ખોટું નથી. દુર દુર કોઈક અત્યાધુનિક બીઝનેસ સેન્ટર માં કાર્યક્રમ છે. રહેવા ખાવા પીવાનું બધું એક જ જગ્યાએ.

* આજુ બાજુ કોઈ પણ પ્રકારની વસ્તી નથી દેખાતી 😀 સાંજે સહેજ આજુ બાજુમાં ચાલીને આંટો માર્યો તો ખબર પડી કે આખો વિસ્તાર ખ્રિસ્તીઓનો છે અને અમારું સેન્ટર પણ south asia institute of advance christian studies તરીકે જણાય છે !! એટલે રૂમમાં બાયબલ મુકવામાં આવી છે 😀 😛

* મિત્ર અને કઝીનનું ઘર અહિયાંથી લગભગ બે કલાક અને પાંચસો રુપયાની ટેક્સીની દુરી પર છે 😛 ખબર નહિ ક્યારે અને કેવી રીતે જઈશ !

બેંગ્લોર દિવસ 0

હોંગ કોંગ નિરીક્ષણો

* હોંગ કોંગમાં લગભગ 10 દિવસ થય ગયા છે અને સારું એવું રખડ્યા બાદ થોડા ઘણાં નિરીક્ષણો !!

* એશીયાનાં મોંઘા માં મોંઘા શહેરોમાં નું એક !! હું ન્યુ યોર્ક, ડી સી અને ફિલાડેલ્ફીયા પણ ફર્યો છું તેમ છતા મને હોંગ કોંગ મોંઘુ લાગે છે 😀 .

* અહિયાંનાં લોકોને મોબાઇલ અને ટેબ્લેટ પ્રત્યે બહુ પ્રેમ હોય છે, 24 કલાક માથું નીચું ને નીચું જ હોય !!!

* અહિયાં લોકો ટેકનોલોજીનો ઉપયોગ પોતાની જ ભાષામાં કરે છે \m/ જેથી બધા લોકો તેનો સારો ફાયદો લઇ શકે.

* પુરુષોને મહિલાઓ જેવા પર્સ લટકાવવાની ટેવ છે 😛

* અહિયાં કદાચ 1 x 1 મીટરનો ટુકડો પણ એવો નહિ હોય કે જ્યાં પ્રોટેક્ટેડ કે અનપ્રોટેક્ટેડ વાય ફાય ન પકડાય 😉

* એમ. ટી. આર કે સબવે માં એટલો સમય ન બગડે જેટલો સમય તમારે રસ્તો ક્રોસ કરવામાં જાય !!

* અહિયાંનાં રહેવાસીયો કોઈ ઘરે રસોઈ કરવામાં નથી માનતા, બપોર હોય કે સાંજ બધા બારે જ ખાય.

* અહિયાં સ્ટારબક્સ કરતાં રોલેકસ અને ટેગ હ્વેરનાં શો રૂમો વધારે છે અને ડુપ્લીકેટ રોલેકસ પણ કિલોના ભાવે મળે 😉

* અહિયાંની છોકરીયો ખુબ જ સ્ટાઈલ અને ફેશન conscious છે, કોઈ પણ મેકપ કર્યા વગર બહાર ન નીકળે.

* ચીની છોકરીયોનાં શોર્ટ્સ કે સ્કર્ટની લંબાઈ આપણાં બોકસર્સ કરતાં પણ ટૂંકી હોય છે 😀 😉 :* .

* વધુ નિરીક્ષણો આવતી પોસ્ટમાં 😀

હોંગ કોંગ નિરીક્ષણો

હોંગ કોંગ દિવસ 5, 6, 7

*  આમ તો વિકીમેનીયા પરમ દિવસે પૂર્ણ થઇ, ગઈ કાલે અને આજે થોડો આરામ કર્યો અને હોંગ કોંગ રખડ્યો.

* વિકીમેનીયામાં તો બહુ જ મજા કરી, ખાલી શાકાહારીયો માટે જમવાનું ઠીક ઠાક હતું.

* તો પછી શનિવાર ની રાત કેવી રહી, 😉 કાર્તિક કે મને કદાચ જો યાદ ન હોય તો અમને જવાબદાર ગણશો નહિ 😀

IMG_20130811_000556

* આજે આઈ એફ સી મોલમાં એક ફ્રેંચ આઈસ ક્રીમ ખાધો, 100 મી. લી. માત્ર સાઈંઠ હોંગ કોંગ ડોલર માં 😀

IMG_20130813_165340

* પછી એક દિવસ એપ્પલ સ્ટોરની મુલાકાત લેવામાં આવી, આમ જોવા જઈએ તો દુનિયામાં સારાં માં સારા એપ્પલ સ્ટોર મેં નિહાળી લીધા છે 😉 \m/ નીચે દેખાતા પગથીયા સ્ટીવ જોબ્સ નાં નામે પેટન્ટ ધરાવે છે 😀

IMG_20130812_103241

* અત્યારે તો હોંગ કોંગ પર ટાયફુન ભમરી લગાવી રહ્યું છે 😉 T 3 નંબરનું સિગ્નલ છે ભારે પવન અને થોડો વરસાદ પણ ચાલુ છે, પણ સમગ્ર હોંગ કોંગ ભારે થી અતિ ભારે તોફાન કે ટાયફુન માટે પૂર્ણ રીતે તૈયાર છે 🙂

IMG_20130813_175105

હોંગ કોંગ દિવસ 5, 6, 7

હોંગ કોંગ દિવસ 1

* જામનગર –> અમદાવાદ –> દિલ્લી –> હોંગ કોંગ માટે એર ઇન્ડિયા ને લાભ દેવામાં આવ્યો હતો.
* દિલ્લીનું ટર્મિનલ 3 ભારતમાં સૌથી સારુ ટર્મિનલ કહી શકાય.
* એર ઇન્ડિયાની આંતરરાષ્ટ્રીય ઉડાન ખુબ જ સરસ હોય છે, સીટ કમ્ફર્ટેબલ હતી ખાવાનું પણ સારું હતું. માત્ર ઇન ફ્લાઈટ એન્ટરટેનમેન્ટ થોડું નબળું હતું, પણ એકંદરે મજા આવી.
* હોંગ કોંગ એરપોર્ટ પર ઉતર્યા બાદ તો બધા એરપોર્ટ નાના લાગે 😀 અંદર જ અમને એક જગ્યા થી બીજી જગ્યા જવા ટ્રેનમાં જવું પડ્યું.
* કસ્ટમ અને ઈમ્મીગ્રેશન શાંતિ થી વગર કોઈ માથાકૂટે થયું.
* નેપાળ થી જોડાયેલ વિકિપીડિયન સાથે બેઠો અને તરત જ સ્ટારબક્સ નજરે ચડતા “હોટ ચોકલેટ” આરોગવામાં આવી.
* એરપોર્ટ ની બહારથી A 21 બસ પકડી રહેઠાણ તરફ નીકળ્યો, અને હાઁ બસમાં પણ ફરી વાય ફાય 😉 .
* ઘરે આરામ કર્યા બાદ કઝીનની ડાયમંડ ઓફીસમાં દીવસ પસાર કર્યો.
* સાંજે કાર્તિક સાથે હાર્બર પર ચાલવા ગયેલ અને અલક મલકની વાતો કરી.
* અને રાત્રે ફરીથી હાર્બર પર ગયા, હોંગ કોંગ ની લાઈટો જોવાનો અનુભવ અદ્ભુત છે.
* ફોટાઓ ફ્લીકર, ફેસબુક અને ઈન્સ્ટાગ્રામ પર જોવા વિનંતી.

હોંગ કોંગ દિવસ 1

ડ્યુટી ફરી થેપલા

*ઘણાં સમય બાદ લખું છું.

*મુંબઈ એરપોર્ટ પર ડ્યુટી ફ્રીમાં આંટા મારી ઘરે થી લાવેલા થેપલા આરોગું છું.

*આના પછીનું મુકામ હોંગ કોંગ વાયા દિલ્લી 😉

*તો મિત્રો હોંગ કોંગ દિવસ શૂન્ય માટે તૈયાર રહેજો 😀

*અને હાઁ, ડ્યુટી ફરી નામ માત્ર નું ડ્યુટી ફરી છે, બાકી તો કિંમત કરતા બમણા ભાવ 😀

*હવે પછીની પોસ્ટ હોંગ કોંગ થી 😉 \m /

ડ્યુટી ફરી થેપલા

પૂણે જામનગર અહેવાલ

*આ પોસ્ટ થોડી લેટ આવી રહી છે, પણ પૂણે થી જામનગર 1200 કિલોમીટરની બુલેટ પરની જર્ની સહેલી થોડી હોય 😛

*પૂણે થી 12 જુનના સવારે આશ્રેય સાળા સાત વાગ્યે નીકળ્યો, સામાનમાં એક બેગ હતી જે થોડી વધારે વજનદાર થય ગઈ હતી, પણ લેધર બેલ્ટ અને ઇલાસ્ટીક દોરડા વડે સરખી રીતે બાંધી દેવામાં આવી હતી, મેં પ્રોટેક્શન માટે એક બોડી આર્મર, ની ગાર્ડ, હેલ્મેટ પેહ્રેલા અને તળિયે સ્ટીલ-ટો શુઝ હતા. મુસાફરી દરમ્યાન હું કોમ્બેટ (મીલીટરી) પ્રિન્ટ વાળું કાર્ગો જ પહેરી રાખતો, એટલે ઘણા લોકોને એમ જ લાગતું કે કોઈક આર્મી વાળો આવ્યો છે, જેથી કોઈ પોલીસ વાળા ન રોકે 😉

rangilo on bullet* એકાદ કલાકમાં તો હું ખંડાલા પહોંચી ગયો હતો અને કામત હોટલ પર મસ્ત કોફી આરોગી ઘરે બધાને ફોન કરી દીધા, હજુ વરસાદ ન હતો. ખંડાલા ઘાટ ઉતરતી વખતે પણ વરસાદ ન નળ્યો, પાંચ થી છ કિલોમીટરનો ઘાટ મેં લગભગ પંદર થી વીસ મીનીટમાં પાર કરી લીધો.rangilo at kamat*મુંબઈ પહોંચતા રસ્તામાં બે થી ત્રણ વરસાદનાં ઝાપટાંએ મને પલાળ્યો. જેમ તેમ કરી પહેલા દિવસની સફર ચાર કલાકમાં પૂર્ણ કરી ઘરે આરામ કર્યો.

*મુંબઈ થી બીજા દિવસે સવારે સાડા સાતે નીકળ્યો તો વરસાદ ન હતો પણ રાતે પડેલા વરસાદ ને કારણે રસ્તાઓ બધાજ ભીના હતા જેથી આગળ ચાલતા ખટારાઓ અને ગાડીઓ ભરપુર કીચડ ઉડાડે, બુલેટ અને મારી હાલત બહુ ખરાબ થય ગઈ હતી, એવું લાગતુ હતું કે જાણે કીચડમાં આરોટિને આવ્યો હોવ.

*વરસાદ ન હતો એટલે હેલ્મેટનો કાચ પણ બંધ રાખીએ તો તે પણ કીચડથી ભરાય જાય અને કઈ દેખાય પણ નહિ, એટલે કાચ ખુલો રાખ્યો અને વાપી પહોંચ્યો તો કાળા મોઢા વાળા વાંદરા જેવું મોઢું થય ગયું હતું.

rangilo at vapi

*વાપીમાં બે કલાકનો આરામ કર્યો, બે મિત્રો ને મળી રવાના થયો

*જેવો વાપીથી બે કિલોમીટર દુર પહોંચ્યો તો ધોધમાર વરસાદ તૂટી પડ્યો, માત્ર બે જ સેકન્ડમાં આખે ને આખો ભીંજાય ગયો, તો થોડી જ વારમાં વરસાદ બંધ થયો અને ધૂળ ઉડવા લાગી, એટલે કપડા, મોઢાં, બેગ અને બુલેટની હાલત તો અતિશય ખરાબ થય ગઈ.

*સુરત થી ત્રીસ કિલોમીટર પહેલા થી જે વરસાદ ચાલુ થયો, એવો વરસાદ તો મેં કોઈ દિવસ મુંબઈમાં પણ નથી નિહાળ્યો. ધોધમારની કોઈ વ્યાખ્યા પણ તેને ન સમજાવી શકે એટલો ભારી અને મુશળધાર વરસાદ, એક બે સેકેંડ માટે તો મને પણ ડર લાગ્યો કે આ વરસાદમાં આ રસ્તો આપણાથી પાર નહિ થાય, પણ તોય હિમ્મત કરી સુરત વટી ગયો.

*વરસાદમાં હાય વે પર ટુ વીલર ચલાવવાનાં ફાયદાઓ ખુબ છે. બધા જ વાહનો ધીમી ગતિએ જતા હોય, બ્રેક નહીવત વપરાય, લાઈટો ચાલુ હોય અને ગતિ ધીમી હોય એટલે બીજો કોઈ ડર પણ ન રહે. માત્ર થોડી હિમ્મત દેખાળી થોડી કાળજી પૂર્વક ચાલવાનું રહે.

*સુરત વટ્યો તો વરસાદનું એક ટીપું પણ ન પડે !!! અંકલેશ્વર મિત્રને ત્યાં રાતવાસો હતો.

*બીજી સવારે બરોડા જવા માટે નીકળ્યો અને લગભગ બે કલાકમાં બરોડા પહોંચી ગયો. બરોડા ટેસ્ટીનાં વડા પાંવ અને પારસનાં પાન ખાધા. બે કલાકનાં આરામ બાદ અમદાવાદ જવા રવાના થયો.

*બરોડા અમદાવાદ નેશનલ હાયવે ખુબ જ ખરાબ છે, ટ્રાફિક પણ બહુ હોય અને રસ્તા પર કામ પણ ખુબ ચાલુ છે. જેટલો હું પૂણે અંકલેશ્વરનાં રસ્તે ન થાક્યો એનાથી વધારે બરોડા અમદાવાદમાં થાક લાગ્યો.

*અમદાવાદ બે રાત રોકાણો, આ જ બે રાત્રીમાં મારી જિંદગીનો એક પાસો પલટાય ગયો જેના વિષે વધુ આવતી પોસ્ટમાં લખીશ.

*હું છેલ્લા પાંચ વર્ષથી જ વોલેટ વાપરતો થયો, અને ઘરે પહોંચવાને એક દિવસની જ વાર હતી ત્યાં છેલ્લા દિવસે વોલેટ ખોવાય ગયું, પાકીટમાં તો માત્ર સો દોઢ સો રુપયા જ હતા, પણ લાયસન્સ, એ ટી એમ કાર્ડ ને બીજા એક બે અગત્યના કાગળ પણ ગયા !!!

*અમદાવાદથી વાયા રાજકોટ થય જામનગર પહોંચ્યો તો બારસો કિલોમીટરની સોલો ટ્રીપનો અંત આવ્યો. બુલેટ, બેગ અને મારી હાલત ખુબ જ ખરાબ હતી ઉપરથી નીચે સુધી કીચડ, વરસાદનું પાણી, ધૂળ, રેતી થી ભરાયેલ હતો અને એકદમ ખરાબ રીતે ટેન થય ગયેલો. હાથ પર ત્રણ શેડ પડી ગયેલા છે, ખબર નહિ  મૂળભૂત રંગ પાછો ક્યારે આવશે 😀

tanned rangilo

*આ મુસાફરીમાં આશરે 1900 રુપયાનું પેટ્રોલ લાગ્યું, કોઈ પણ પ્રકારનું બ્રેકડાઉન પણ ન થયું, જો મારા બુલેટમાં કોઈ પ્રોબ્લેમ આવ્યો હોત તો તે ક્લચ કેબલ અથવા તો વાયરીંગમાં આવત, અને હું બંને માટે તૈયાર હતો. સાથે એક ક્લચ કેબલ, એક મીટરનો એક અઢારનો ઇલેક્ટ્રિક વાયર, ઇન્સુલેટીંગ ટેપ અને એક કટર સાથે રાખ્યું હતું, સ્પાર્ક પ્લગ પણ જોડે રાખવું હતું પણ તે લેવાનો સમય ન મળ્યો.

*હવે ભવિષ્યમાં આવતી ટ્રીપ લદાખ ખાતેની સોલો ટ્રીપ હશે, કોઈ છોકરી જો પીલીયન બનવા તૈયાર હોય તો આપણને કોઈ વાંધો નથી 😉 લદાખ માટે હું અત્યારે પણ માનસિક અને શારીરિક રીતે તૈયાર છું, બસ હવે ઘરનાઓને મનાવવાના છે 😀

પૂણે જામનગર અહેવાલ

પુણેની છેલ્લી રાત

*છેલ્લા 36 કલાકમાં મેં 1400 કિલોમીટર ની મુસાફરી કરી અને એ પણ બસમાં, તારીખ 9 જુનનાં સામાન બાંધી પુણે થી અમદાવાદ ગયો અને 10 જુનનાં સામાન અમદાવાદ મૂકી ફરી પુણે પરત થયો. પણ હું પુણે પાછો કેમ આવ્યો એ નીચે વાંચો !!

*પુણેમાં આજે છેલ્લો દિવસ, છેલ્લી રાત, છેલ્લી મુસાફરી. ઉમીયાની છેલ્લી ચા, માર્ઝ ઓ રીન નું છેલ્લું બીન બેક ચીઝ, જે જે ગાર્ડનનાં છેલ્લા વડા પાંવ, છેલ્લો નેચરલનો આઈસ ક્રીમ, છેલ્લું કેડ-બી અને છેલ્લું ડીનર આપણી ફેવરીટ જગ્યા વૈશાલી પર 😉

*મારા જેવા ખોરાક પ્રેમીને પુણે છોડી જામનગર જવું ખુબ જ આકરું લાગવાનું છે, ત્યાં આગળ તો હરી ફરીને ઘૂઘરા જ ખાવા જેવા છે, આજે એમ જી રોડ પર થી નીકળતી વખતે તો પુણે છોડવાનું જ મન ન થતું હતું.

*આવતી કાલે સવારે મારી જિંદગીની સૌથી પહેલી અને અનોખી સોલો રોડ ટ્રીપ પર મારા રોયલ એનફિલ્ડ ક્લાસિક 350 સાથે નીકળું છું 😀

*મારો રૂટ આ પ્રમાણે છે, પુણે –> ખંડાલા –> મુંબઈ (રાતવાસ) –> વાપી –> પારડી –> અંકલેશ્વર (રાતવાસ) –> બરોડા –> આણંદ –> અમદાવાદ (રાતવાસ) –> રાજકોટ (રાતવાસ) –> જામનગર.

*આપણાં સુડો સંબંધીઓએ તો આ વાત સાંભળી તો મને અને ઘર વાળાઓને તો ડરાવી જ દીધા, પણ મેં નક્કી કરેલું કે કઈ પણ થય જાય આ રોડ ટ્રીપ તો થય ને જ રહેશે. મારા પપ્પાને કોઈ વાંધો નથી તો બીજા લોકોને શું કરવા સાંભળવાના?

*બુલેટની સર્વીસીંગ થય ગઇ  છે, સમાનમાં ખાલી એક બેક પેક છે જેને પાછલી સીટ પર હુક વાળી દોરીથી બાંધી દઈશ. હેલ્મેટ, ગ્લોવ્ઝ, ની ગાર્ડ, બોડી આર્મર, બેલાક્લેવ પણ છે. ટ્રીપ સોલો છે એટલે સવાર થી બપોર જ મુસાફરી કરવાની છે અને બપોર પછી મિત્રોનાં ઘરે રોકાવાનું

*કેમેરા સાથે નથી એટલે ગેલેક્સી નેક્સસ વડે જ કામ ચલાવવાનું રહેશે, ફોટાઓ હું ફ્લીકર અને ફેસબુક પર મુકીશ. અને ઘરે પહોંચ્યા બાદ જો સમય મળશે તો ફોટો બ્લોગની પણ ટ્રાય કરીશ.

*ચાલો તો આવતા અઠવાડિયે મળ્યે પુણે થી 1200 કિલોમીટર દુર જામનગરમાં 🙂

પુણેની છેલ્લી રાત