ખોવાયેલ ફોન અને યેલ્લો કેબ

* એર ઇન્ડિયાની ઉડાન ઘણી સારી હતી, બોઇંગ 777 માં સવારી કરનારને હું સુચવી શકું કે બને ત્યાં સુધી 39 નંબરની સીટ પસંદ કરવી. ઈકોનોમી ક્લાસનાં એક વિભાગમાં છેલ્લી સીટ અને ત્રણની બદલે બે જ સીટો !! એટલે મજ્જા આવે !!

* ઈમ્મીગ્રેશન અને કસ્ટમ્સમાં પણ કઈ વાંધો ન આવ્યો અને સામાનની ચકાસણી પણ ન થઇ 😉

* મારા નાનપણનો અને સ્કુલ ફ્રેન્ડ નેવાર્ક એરપોર્ટ પર લેવા આવ્યો હતો. સામાન થોડો વધુ હોવાથી અમે પબ્લિક ટ્રાંસપોર્ટને ખો આપી પેલી યેલ્લો કેબ લેવાનું નક્કી કર્યું.

* ડ્રાઈવર બ્લેક હતો અને કાઠીયાવાડી માં કહીએ તો કાવા પણ મારતો હતો 😀 😉

* મિત્ર જોડે વાતોમાં ફોન સીટ પર જ રહી ગયો અને અમારું મુકામ આવતા અમે સામાન ઉતાર્યો અને ચાલ્યા ગયા, થોડી વાર પછી અચાનક જ યાદ આવ્યું કે ફોન તો ટેક્સીમાં જ રહી ગયો  !!! 😮

* તરત જ રસીદમાં થી સર્વિસ પ્રોવાયડર ને ફોન કરી જાણ કરી કે 349 નંબરની કેબ માં મારો ફોન રહી ગયો છે.

* અડધી જ કલાકમાં એ ટેક્સી ડ્રાયવરનો ફોન આવ્યો કે મારો ગેલેક્સી નેક્સસ તેની પાસે જ છે પણ તે એરપોર્ટ જતો રહ્યો પાછો અને જો ફોન દેવા આવશે તો ભાડું પણ લેશે 😮  😦

* એટલે ફરીથી હું ને મારો મિત્ર બે ટ્રેન (પબ્લિક ટ્રાન્સપોર્ટ) બદલીને એરપોર્ટ ગયા અને ફોન પરત મેળવ્યો 🙂

* જો ફોન ખોવાયો હોત તો અત્યંત દુખ લાગત કારણ કે મારી પાસે પડેલી બધી જ વસ્તુ જેમકે ફોન થી લઈને ધોરણ દસનાં પેપરો માં વાપરેલી પેનને ખુબ જ સાચવીને રાખું છું અને બધાજ સાથે કૈક સ્ટોરી જોડાયેલ છે, પણ જ્યાં સુધી દુનિયામાં સારા માણસો હશે ત્યાં સુધી એવા દિવસો જોવા નહિ પડે 🙂

* આજે સાંજ સુધીમાં અહિયાં નું લોકલ સીમ કાર્ડ ખરીદી લઈશ એટલે જો કોઈને વાત કરવાની ઈચ્છા અને સમય હોય તો જાણ કરી દેવી 😉

* તો આવો રહ્યો અમેરિકામાં (બીજો) પ્રથમ દિવસ !!

ખોવાયેલ ફોન અને યેલ્લો કેબ

ભારતમાં થી છેલ્લી પોસ્ટ

* છેલ્લો મહિનો, છેલ્લું અઠવાડિયું, છેલ્લા દિવસો અને હવે આવ્યો જામનગરમાં છેલ્લો રવિવાર 🙂

* જામનગર જ્યારે તેનો 475મો સ્થાપના દિવસ ઉજવી રહ્યું છે ત્યારે હું 75 કિલોની બેગો ભરવામાં પડ્યો છું 🙂

* મંગળવારે રાજકોટ – મુંબઈ – નેવાર્ક ખાતેની એર ઇન્ડિયામાં (હા, એર ઇન્ડિયા !!!!!!!) ઉડાન છે.

* …. તો આ હતી ભારતમાં થી છેલ્લી પોસ્ટ 😉 હવે મળીશું અંકલ સેમને ત્યાંથી 😀

 

 

નોંધ : આ પોસ્ટ લખનાર, મિત્રતાને ઉજવવા માટે કોઈ ખાસ દિવસમાં માનતો નથી.

ભારતમાં થી છેલ્લી પોસ્ટ

નોસ્ટેલજ્યા હોર્ડ્ર

* નોસ્ટેલજ્યા હોર્ડ્ર એટલે કેજૂની પુરાણી યાદો પકડી રાખનાર અથવા તો ખાલી યાદ રાખનાર.

* આમ તો હવે આ આદત બની ગઈ છે. નાનો હતો ત્યારે ફોટાઓની પાછળ તારીખ લખીને રાખતો, કે એ ફોટો ક્યારે પાડવામાં આવ્યો.

* ત્યાર બાદ મારો પહેલો ફોન નોકિયા એન 73 માં કેલેન્ડરની સુવિધા હતી, જે બહુ ગમી. એટલે વાર તહેવારે કેલેન્ડર એન્ટ્રી પડી જાય.

* મારું આખું કેલેન્ડર વિચિત્ર એન્ટ્રીઓ થી ભરેલ હતું; જેમકે – જામનગરમાં છેલ્લો દિવસ, સ્કૂલનો છેલ્લો દિવસ, પુણેમાં પહેલી રાત, હોસ્ટલમાં છેલ્લો દિવસ, મિત્રો જોડે છેલ્લું ડીનર, પહેલી બીયર, વોડકા, વિસ્કી 😉 અને હજુ પણ પહેલી ડેટ ની એન્ટ્રી બાકી છે 😀

* કેલેન્ડર પર એન્ટ્રી પાડવાની આદત એવી તે પડી ગઈ કે હજુ એ છૂટી નથી અને હવે ગુગલનો સ્માર્ટ ફોન આવી જતાં બધા યંત્રો પર કેલેન્ડર એન્ટ્રીઓ એકત્રિત કરવું પણ ખુબ સહેલું થયું છે.

* દર વર્ષે આવી કોઈ તિથી કે તારીખ આવે એટલે હું નોસ્ટેલજ્યામાં ખોવાય જઇ એક કે બે વર્ષમાં હું ક્યાં થી ક્યાં પહોંચ્યો તે મનો-મન વિચાર વિમર્શ કરી લઉં છું.

* તો આજે શું છે? ચાર જુલાય 2012 નાં રોજ હું અમેરિકા ગયો હતો. અને આજથી એક મહિના બાદ હું ફરીથી અમેરિકા જવાનો.

* આંઠ મે 2012 નાં રોજ મેં અમેરિકાના વિઝા મેળવેલા, અને આ વખતે પણ આંઠ મે 2014 નાં અમેરિકાના વિઝા લીધા.

* ગયા વર્ષે ઓગસ્ટ પાંચના દિવસે મુંબઈ ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટ થી હોંગ કોંગ જવાનું થયું, તો આ વખતે પણ ઓગસ્ટ પાંચ નાં મુંબઈ થી જ અમેરિકા જવાનું છે 😀

* અને આવા તો ઘણાં કિસ્સા છે.

* આ બધું માત્ર એક કો-ઇન્સીડંસ કહી શકાય અથવા તો મને કેલેન્ડર ની તારીખો જોડે ઓબ્સેસીવ કમ્પલ્સિવ ડીસઓર્ડર હશે.

* તો આ મારા માટે ભારતમાં છેલ્લો મહિનો છે (જો કોઈએ મને મળવાની ઈચ્છા હોઈ તો જરા વહેલા જાણ કરવી 😉 ).

* છેલ્લા ત્રણ મહિના થી નિયમિત સ્વીમ્મીંગ કરવામાં આવી રહ્યું છે, એટલે થોડા સમયથી નિયમિતતા જળવાઈ રહી છે.

* હવે માત્ર ત્રીસ – પાંત્રીસ મિનીટ માં એક કિલોમીટર જેટલું સ્વીમ્મીંગ કરી લેવાય છે 😎

* ઇન્ટરનેશનલ ડ્રાયવીંગ પરમીટ પણ મેળવી લીધી છે 😎

* ઘણાં સમય થી વિકિપીડિયા ને લાગતી વળગતા કાર્યક્રમો થી દુર રહ્યો છું – વિકિ વેકેશન – અમેરિકા જઇને મારું યોગદાન ફરીથી ચાલુ કરીશ, એટલે ત્યાર બાદ જ નિયમિત બ્લોગ લખવાનું પણ ચાલુ રહેશે.

નોસ્ટેલજ્યા હોર્ડ્ર

મુંબઈ અહેવાલ

* તો ગયા અઠવાડિયે મુંબઈની મુલાકાત લેવામાં આવી.

* ઉચ્ચ અભ્યાસ માટે અંકલ સેમનાં વિઝા મળી ગયા છે 😀

* છેલ્લાં છ મહિનાની દોડ-ધામ નું ફળ હવે મળ્યું છે !! પરીક્ષાઓ, કોલેજ સિલેકશન, એડમીશન પ્રોસેસ અને વિઝા માટે કાગળિયાં આ બધું તૈયાર કરતાં કરતાં તો પરસેવા છુટી ગયા અને એક સમયે તો બધું પડતું મૂકી દેવાની ઈચ્છા થઇ.

* પણ આશરે બે વર્ષ પેહલાં જોયેલું સપનું હવે જયારે પૂરું (ચાલુ) થવા જઇ રહ્યું છે ત્યારે મન ધીમું ધીમું મલકાય છે અને અંગ્રેજીમાં જેને “mixed feeling or emotions” કહેવાય તે પણ અનુભવી રહ્યો છું.

* મુંબઈમાં આ વખતે ઉનાળો થોડો વધુ કપરો લાગ્યો અને ભેજ નાં કારણે પણ બહુ મજા ન આવી. એમાય ત્રણ દિવસ સુધી સવારે કીડીયારા માફક ભરેલ લોકલ ટ્રેનમાં ભાયંદર થી બાન્દ્રા મુસાફરી કરવી પડી.

* વિઝા ઈન્ટરવ્યું એકંદરે સારું ગયું પણ કોન્સ્યુલેટમાં વિઝા લેવાં માટેની ભીળ પણ વધું હતી આ વખતે 😉

* પેલું બહુ વગોવાયેલું પૂજા ધીન્ગ્રાનું  લ 15 પેતીસરીની મુલાકાત લીધી, કપ કેક અને મેકૃન ઘણાં સારાં હતાં !

* એક સાંજે કાર્તિક ભાઈ જોડે મુલાકાત થઇ અને આખી દુનિયાની પંચાત કરી 😉 મજા આવી !!!

* બીજી સાંજે કોલેજ સીનીયર જીનેશ પટેલ સાથે પંચાત કરી 😉

* મને એમ લાગ્યું કે માત્ર જામનગરનાં જ રસ્તાઓ ખોદી કાઢ્યા છે પણ મુંબઈમાં મલાડ આસ પાસ એવી જ હાલત છે.

* તો ચાલો હવે ન્યુ યોર્ક શહેર માટે એક તરફી ટીકીટ અને ઇન્ટરનેશનલ ડ્રાયવીંગ લાયસન્સ માટેની કામગીરી શરુ કર્યે 😉

… આમ તો ફેસબુક પર મેં જે સ્ટેટસ અપડેટ કર્યું એ પ્રાયવેટ હોવાથી અહિયાં નીચે શેર કરું છું

Two years ago my 1 week of stay in NYC influenced me and compelled me to take higher studies there.

The city where you can travel the world without leaving the boroughs. The city which offers you little version of another country just by taking a subway.

The city whose neighborhoods offer you varied interest from Technology to Theater, Finance to Fashion, Cheapest street food to Michelin Starred Restaurants.

The city where 800 tongues are spoken in five boroughs. It is the culture, the heart of which is Broadway, the soul Greenwich Village, the mind the general publishing industry, the body the TV networks, and the blood the financial industry.

Now that I know, next two years of my life are going to be spent around the city that never sleeps, words cannot describe my feeling. The excitement of new place, new beginning, new life. Along with the fear of leaving the loved ones behind.

Next two years, in and around New York City 😉 😎

અમેરિકા અને કોલેજ કરતાં હું ન્યુ યોર્ક શહેર આસ પાસ રહેવાનો છું તેનાં માટે વધુ ઉત્સાહિત છું 🙂

મુંબઈ અહેવાલ

ગાય વિથ ગ્રીન પેન્ટ્સ

* જ્યારે શહેરમાં, ભડકીલો લીલાં રંગના, અને ચામડીને તો કસી કસીને એવા ચોંટેલા કે તમને જોઇને પણ પરસેવા છુટી જાય એવા પેન્ટ પહેરલા છોકરાઓ અને એ જ રીતે પિંક વેલવેટનાં પેન્ટ પહેરેલી છોકરીઓ જોવા મળે ત્યારે વહેલામાં વહેલી તકે શહેર છોડવાના એંધાણ નજરે ચળી જાય. ખબર નહિ અહિયાં લોકોની ડ્રેસિંગ સેન્સને શું થય ગયું છે. :-/

* હવે જામનગરમાં થોડો વધુ સમય પસાર થય ગયો છે, તો ચાલો હવે આવતું અઠવાડિયું મુંબઈ ભમવામાં આવશે 😉

ગાય વિથ ગ્રીન પેન્ટ્સ